Bicameralisme – religie vs. intelligentie

De Amerikaanse psycholoog Julian Jaynes (1920-1997) introduceerde de stelling dat de mens ooit ‘bicameraal’ is geweest. Volgens Jaynes ontwikkelde het menselijk bewustzijn zich pas een paar duizend jaar geleden. Zijn bewustzijnstheorie stelt dat de twee hersenhelften tot zo’n 3000 jaar geleden vrijwel onafhankelijk van elkaar werkten en de één dominant was ten opzichte van de ander; als het ware een meester en slaaf onder één dak. Vergelijk dit met een gespleten persoonlijkheid waarbij de dominante hersenhelft bevelen geeft aan de ondergeschikte helft dat instinctief en op religieuze wijze deze bevelen opvolgt. De dominante hemisfeer kunnen we een ‘god’ noemen en werd vereerd door de slaaf (de goedgelovige ‘mens’). Voor Jaynes, was deze dualistische structuur van onze hersenen de oorsprong van menselijke religies en spiritualiteit.

 

bicameralism

 

Voor rationeel denkende mensen zijn de verhalen over Abraham, Mozes, Jezus Christus en Mohammed een regelrechte belediging voor het menselijk intellect (Het geheel van geestelijke vermogens die waarnemingen omzetten in kennis, door middel van begripsvorming, vergelijking, abstractie, oordelen, redeneren en concluderen.) Het is praktisch onmogelijk voor een intelligent persoon om te begrijpen hoe iemand in deze doorzichtige religieuze onzin kan blijven geloven. Dit betekent dat de mens verdeeld is in verschillende ‘mentale soorten’. Deze verschillende soorten mogen dan biologisch (lichamelijk) gezien overeen komen, maar mentaal gezien absoluut niet. Iemand die gelooft in oude folkloristische verhalen die zowel moralistisch, wetenschappelijk, theologisch, historisch en zelfs schriftuurlijk zijn weerlegd, behoort niet tot de wereld van de rationele, moderne, bewuste mens. In plaats daarvan belichaamt de gelovige mens de beroemde “bicamerale” bewustzijnstheorie van psycholoog Julian Jaynes, die stelt dat de prehistorische mens geen bewustzijn had zoals we dat nu kennen en dat het menselijk denken zich over een periode van zo’n 3000 jaar ontwikkelde. Gelovige mensen die wat betreft hun religie voor geen enkele vorm van rationeel denken vatbaar zijn, staan net zo ver van de rationele en bewuste mens af als Neanderthalers van de Homo sapiens. De twee rassen kunnen zich samen voortplanten, maar uiteindelijk zal één van de twee uitsterven, zoals de Neanderthaler plaats heeft moeten maken voor de Homo sapiens.

 

Wanneer je je realiseert dat er twee soorten mensen bestaan -bewust en bicameraal-, dan vallen veel dingen op hun plaats. Bicamerale types kunnen we ook omschrijven als de Mythos-mens, wiens denken wordt gedomineerd door mythen en emotioneel beladen verhalen. Het moderne bewustzijn daarentegen wordt geassocieerd met Verlichting; wetenschap, filosofie, wiskunde en rationeel denken. Deze mensen kunnen we typeren als Logos mensen. En toch, eeuwen nadat de periode van de Verlichting aanbrak blijft het merendeel van de mensheid geloven in oude onzinverhalen. Zijn dit moderne bewuste mensen of zweeft hun bewustzijn nog ergens tussen dat van mens en dier. Gelovige mensen beschikken simpelweg niet over de capaciteit om logisch te redeneren. Hun hersenen zitten vast in een patroon van gevoelens en gewaarwording en zijn niet in staat tot rationeel denken en het benutten van intuïtie. Deze mensen gedragen zich alsof ze tot een groep apen behoren waarbinnen ze loyaal gehoorzamen aan het alpha-mannetje. Het enige verschil is dat zij hun alpha-leider ‘God’ hebben genoemd.

 

Zoals het alfa-mannetje heeft ook de ‘God’ van de Joden, Christenen en Moslims totaal geen interesse in moraliteit. Deze zogenaamde liefdevolle ‘God’ eiste van Abraham dat hij zijn eigen zoon vermoord; de meest sadistische, psychopathische en weerzinwekkende eis die iemand ooit zou kunnen stellen! En waarom deed ‘God’ dat? Om zijn dominantie positie tegenover Abraham te bewijzen en te laten zien wie hier de baas is. Abraham, als een laffe hond, weigerde om de strijd aan te gaan met het alpha-mannetje en was bereid om zonder weerwoord Gods eis in te willigen. Daarna kon ‘God’ zijn eis gerust en ‘grootmoedig’ weer intrekken, omdat Abraham al had laten blijken waar zijn loyaliteit ligt; het doel was bereikt.

 

Abraham kende zijn plaats, precies zoals alle gelovigen ook hun plaats kennen. Zij zijn slaaf van een hogere macht; ‘God’, hun de ultieme Alfa. In de jungle dient elk dier te weten waar hij in de rangorde staat. Ook zullen ze moeten weten wie de alfa-leider van hun kudde, roedel of groep is, want niemand gaat de strijd aan met de Alfa.

 

Wat is de Islam? De Islam is niets anders dan een geloofssysteem dat eist dat geen mens ooit de Koran, Mohammed of Allah zal uitdagen, zoals Abraham niet durfde op te staan tegen ‘God’. De Islam is niet eens een geloofssysteem, het is een machtssysteem van meesters en slaven; U zúlt zich onderwerpen aan uw Meester, of de consequenties ondergaan. Dát is de Islam in een notendop.