De toekomstige wereldleiders

We kunnen nu al met zekerheid zeggen wie de komende honderd jaar onze wereldleiders zullen zijn. Hiervoor hoeven we alleen maar te kijken naar de wereldleiders van vandaag. Dan kunnen we nu al met zekerheid stellen dat de Rothschilds, Bushes, Clintons, Rockefellers, Kennedys, Windors, Van Oranje-Nassau’s en nog meer schatrijke families, oligarchen en adellijken onze toekomstige wereld zullen beheren en besturen.

 

De bekende en illustere namen die we dagelijks in de media zien of horen, zullen dezelfde namen zijn die we over honderd jaar nog steeds horen. En waarom? Omdat deze dynastieke families al hun rijkdom, bezittingen en politieke invloed generatie op generatie kunnen overdragen, en omdat nepotisme (het begunstigen van eigen familieleden en vrienden),  cronyisme (het benoemen van vrienden op belangrijke posten ongeacht hun geschiktheid) en interfamiliaire huwelijken nergens sterker aanwezig zijn dan in deze elitaire kringen.

the-bush-family

En zoals al duizenden jaren het geval is, blijft het merendeel van de wereldbevolking naamloos en betekenisloos. De gewone mensen zijn slechts toeschouwers en passenten in de menselijke geschiedenis. Iedereen die op dít moment leeft (alle 7 miljard mensen), is over precies honderd jaar van nu dood en vergeten. De elite daarentegen, zal de volgende eeuw nóg rijker en machtiger zijn dan nu al het geval is en over honderd jaar zal hun nageslacht nog steeds de dienst uitmaken op deze aarde.

 

Maar hoe is het mogelijk dat de toekomst van de mensheid al vaststaat?! Waarom wordt de toekomst gedicteerd door het heden? Is dat grondwettelijk? Hebben de leiders van vandaag het wettelijke recht om toekomstige generaties die nog niet eens geboren zijn, te binden aan regels en wetten waar ze straks zelf niets over te zeggen hebben?

 

Nee! De mensen die vandaag leven hebben absoluut géén recht om te bepalen hoe mensen in de toekomst zouden moeten leven. Geen enkele politiek leider, geen enkel schatrijk individu, absoluut níemand kan verplichtingen opleggen aan mensen die nog niet eens geboren zijn. Niemand zou het recht mogen hebben om over het lot van toekomstige generaties te bepalen. De toekomstige mensheid moet in staat zijn om alle regels en wetten te herroepen die de mensen in het heden hebben ingesteld.

 

Nederlanders zijn automatisch onderdaan (een ondergeschikt, een dienaar) van de “Koning”. Maar de kinderen van de toekomst hoeven niet per definitie een ondergeschikte slaaf van de elite te zijn, enkel en alleen omdat het merendeel van de huidige Nederlanders geen enkele moeite met deze achterlijke afspraak lijkt te hebben. Iedereen die vanaf nu geboren wordt zou vroeg of laat zélf moeten kunnen kiezen of ze wel of geen onderdaan van een toevallige koning wensen te zijn.

 

Adellijke overerving is net zo achterlijk en destructief voor de mensheid als overerving van macht en rijkdom. Overerving -op welke manier dan ook- mag nooit enige wettelijke verplichtingen met zich meebrengen voor toekomstige generaties. Niemand die in de toekomst geboren wordt, zou hoeven moeten accepteren dat ze geboren worden als tweederangs burgers, alleen omdat zij nooit de rijkdom hebben kunnen erven zoals de kinderen van de elite. En vergeet hierbij niet dat deze rijkdom uiteindelijk verkregen is over de ruggen van het gewone volk – de rechtmatige eigenaars!

 

Dat is de reden waarom 100% erfbelasting voor de superrijken ingevoerd móet worden. Dit is de enige legale maatregel die kan garanderen dat geen enkel kind wordt achtergesteld als gevolg van de “gelukkige omstandigheid” waarin de kinderen van de elite verkeren. Deze kinderen zijn vanaf hun geboorte verzekerd van een gouden toekomst, een invloedrijke baan, de beste gezondheid die geld kan kopen, huizen, villa’s en kastelen op alle continenten, en de zekerheid dat ook hún kinderen weer dezelfde privileges hebben als zijzelf.

 

Alleen in een meritocratische samenleving is het onmogelijk dat er schatrijke en invloedrijke families ontstaan die zichzelf boven anderen plaatsen. Al deze vormen van onrechtvaardigheid en ongelijkheid worden in een Meritocratie direct afgeschaft. Ook de kinderen van schatrijke ouders zullen zichzelf moeten bewijzen in het leven en krijgen precies dezelfde kansen als alle andere kinderen. Iedereen begint aan dezelfde startlijn.

 

Onze boodschap aan alle superrijken op deze aarde: geen enkel kind dat in de toekomst geboren wordt heeft de wettelijke verplichting om jullie rijkdom of bezittingen te respecteren. Als je dood gaat zijn je geld, bezittingen en land niet meer van jouw, maar van ons allen. Je zult je geld en invloed niet langer aan je kinderen kunnen overdragen, omdat alle kinderen evenveel recht hebben op jullie bezittingen. De meritocratische samenleving vordert al jullie geld, grond en bezittingen zodat deze op een eerlijke manier weer kunnen worden herverdeelt en geïnvesteerd in de samenleving. Iedereen die tégen deze maatregel is, is een vijand van de samenleving, een vijand van de toekomst en een vijand van ware vrijheid.

 

De kinderen van de toekomst dienen vrij te zijn – absoluut vrij! Toekomstige generaties hebben geen verplichtingen aan het heden. Er bestaat geen enkele reden waarom mensen van de toekomst huidige afspraken en wetten zouden moeten respecteren, als deze niet in hun belangen zijn opgetekend. Onze samenleving van vandaag is ónze keuze geweest, níet die van onze (klein)kinderen. Wij mogen de kinderen van de toekomst niet opzadelen met de keuzes die wij gemaakt hebben (of die ons opgedrongen zijn). Als we zouden toestaan dat wij de toekomst voor ons nageslacht bepalen, dan zijn zij letterlijk onze slaven zijn en wij de dictators die hun onze manier van leven opleggen.

 

Iedereen die vandaag de dag leeft (behalve leden van de elite), zijn slachtoffer van de afspraken die in een ver verleden gemaakt zijn en waar zij nooit enige zeggenschap over hebben gehad. Waarom zouden we ons korte leventje op deze aarde moeten doorbrengen als tweederangs burgers, enkel vanwege een paar achterlijke afspraken die onze voorouders onvrijwillig (maar meestal onder dwang) zijn aangegaan? Waarom moeten we door onze knieën gaan voor een elite die hun macht en rijkdom in een ver verleden hebben geërfd? (Het feit dat veel van deze rijkdom aanvankelijk door oorlogsverklaringen is vergaard, laten we hier nog dan nog maar buiten beschouwing.)

 

Een rechtvaardig politiek systeem zou -boven alles- moeten garanderen dat de toekomst vrij is en geen enkele verplichting aan het verleden heeft. Een rechtvaardig politiek systeem moet voorzien in wettelijke mechanismen waarmee alle facetten binnen de samenleving continu “ge-reset” kunnen worden zodat toekomstige generaties niet automatisch slaaf of slachtoffer worden van de voorgaande generatie.

 

De grootste vijand van een dergelijk politiek systeem is het systeem van overerving, oftewel; de adellijken en superrijken van deze aarde. Overerving is het “wettelijke systeem” waardoor de leiders van nu ook de leiders van de toekomst zullen zijn. Overerving is het systeem waarmee de leiders van nu hun macht uitoefenen op alle toekomstige generaties. Overerving is een vloek die op de mensheid rust, vele malen erger dan de vermeende zondvloed. Overerving heeft geen plaats in een rechtvaardige samenleving. Het is volstrekt illegaal en druist tegen alle natuurlijk processen in.

 

Kinderen mogen nooit gestraft worden voor de “zonden” van hun ouders. Overerving beloont de kinderen van de rijken (0,1%) en straft de kinderen van de armen (99,9%). Waarom zou een intelligent en getalenteerd kind, dat toevallig in een arm gezin geboren wordt, kansloos moeten opgroeien als een tweederangs burger? Waarom zou dit kind alle kansen ontnomen worden en gegeven worden aan een lui, talentloos kind dat toevallig in een gouden wieg geboren is? Waarom worden kinderen van arme ouders naar het front gestuurd en blijven de kinderen van rijke ouders veilig thuis in de kapitale villa’s van hun ouders? De kinderen van de armen zijn in oorlog met de kinderen van de rijken. En als ze niet vechten, dan zullen ze voor altijd slaaf en “onderdaan” blijven in een gespleten maatschappij. Ze moeten zich vroeg of laat hun geboorterecht toe-eigenen: het recht op een eerlijke en gelijke kans!

 

Een eerlijke en gelijke kans is het geboorterecht dat ieder van ons moreel verplicht is over te dragen aan elke ongeborene, ongeacht hun ras, sekse, overtuiging of achtergrond. Als we niet in staat zijn om de toekomstige mens deze vrijheid te geven, dan hebben we als mens gefaald. Alle fervente voorstanders van overerving, privileges en nepotisme (vriendjespolitiek), zijn de ware vijand van onze toekomst en een vijand van de natuur zelf.

 

We kunnen het niet genoeg benadrukken; alle schatrijke mensen die hun vermogen en kapitale bezittingen overdragen aan hun nakomelingen, benadelen daarmee direct de rest van de samenleving. Zij verklaren hiermee indirect de oorlog aan alle andere families wier kinderen nooit dezelfde kansen krijgen als hun eigen kinderen. De hele wereld zou de oorlog moeten verklaren aan de schatrijke en adellijke families die al eeuwenlang mensen uitbuiten, volkeren onderdrukken en oorlogen voeren. Deze dynastieke families zijn de grootste criminelen en vijanden van de mensheid. Zij hebben meer bloed aan hun handen en doden op hun geweten dan alle slachtoffers van alle geloofsoorlogen bij elkaar.

 

Het zijn deze dynastieke families die hun privileges en geërfde vermogens al decennia lang en soms al eeuwenlang gebruiken om de toekomst van de mensheid te sturen alsof ze God zijn. Maar zij zijn geen God, absoluut níet! En als we ze al een religieuze rol zouden moeten toedichten, dan zou het de rol van de Duivel zijn. Deze mensen zijn niets anders dan sterfelijke hebzuchtige en zelfzuchtige sociopaten, die de hele wereld hebben gemanipuleerd en gebruikt voor hun eigen familiebelangen.

 

In een meritocratische samenleving zou alle rijkdom van deze elitaire families in één klap terugkomen in de maatschappij en gebruikt worden ten behoeve van de samenleving; het Algemeen belang. Hun macht en invloed zouden in één klap verdwenen zijn en zou niet meer gebruikt kunnen worden als wapen tegen de bevolking. Toekomstige generaties hebben het absolute recht om zich los te maken van alle afspraken die in het heden zijn gemaakt, en die slechts enkelen bevoordelen en de massa benadelen. Toekomstige generaties kunnen alle contracten verscheuren die ze niet zelf ondertekend hebben. Net zoals wij alle contracten zouden moeten verbranden die wij niet zelf in het verleden ondertekend hebben. Wij hebben het legale en morele recht om te breken met alle afspraken uit het verleden!

 

Overerving en privileges zijn de middelen waarmee de adel, de elite en alle huidige hoofdrolspelers op het politieke elite hun eigen toekomst en die van hun nageslacht hebben veiliggesteld. Hun kinderen zijn de leiders van de toekomst. Maar door wie zijn deze mensen ooit gekozen? Door niemand! Zij hebben hun positie verkregen middels geld en invloed. En daarom zou al hun geld en invloed met de 100% erfbelasting permanent van ze afgenomen moeten worden.

 

Onthoud goed; geen enkel contract of afspraak dat is aangegaan door een levende kan van toepassing zijn op een ongeborene. Dit is hét fundamentele principe van de wet. Met één pennenstreek zetten we hiermee een streep door het huidige concept van privaat landbezit. Een mens die vandaag een stuk grond koopt, heeft niet het recht om te verwachten dat anderen -die niet met de transactie betrokken zijn- dit respecteren. Een mens kan nooit aan iets gebonden zijn waar zij zelf geen deel van uitgemaakt hebben. Als dit principe eenmaal is aangenomen als Wet nummer 1, dan zal dat de wereld voor altijd veranderen. Daarna heeft ook niemand méér recht op een stuk van onze aarde dan een ander.

 

Het is absurd dat een mens zich permanent een stuk land denkt toe te kunnen eigenen. Als we deze kromme gedachte doortrekken, dan zou dat betekenen dat een megarijk persoon zich het hele aardoppervlak zou kunnen toe-eigenen, waarmee hij het recht zou hebben om iedereen van zijn land af te sturen! Dat is de belachelijke logica van het huidige eigendomsrecht.

 

Een legale wet (de meeste wetten zijn in feite illegaal) is een wet die zelfs in het meest extreme geval nog logisch en rechtvaardig is. De huidige eigendomswetten zouden in theorie toestaan dat een kleine groep mensen, of zelfs één individu, onze planeet voor altijd zou kunnen bezitten. Dat is te belachelijk voor woorden!

 

De categorische imperatief van filosoof Immanuel Kant zou zowel op alle wettelijk als morele kwesties van toepassing moeten zijn. Hierin staat het “zedelijk bewustzijn” van de mens centraal. We zouden elke transactie tot in het extreme moeten doortrekken om te zien of deze dan nog steeds valide is. Als een persoon een stuk van deze aarde tot in de eeuwigheid kan bezitten, dan is het dus ook mogelijk dat -in het meest extreme geval- een persoon de hele wereld tot in de eeuwigheid kan bezitten. De volstrekte waanzin hiervan illustreert dat de eerste situatie -waarin het “slechts” om een stukje aarde ging- eigenlijk even absurd is. Niemand kan definitief een stuk van de aarde bezitten als niet de hele bevolking daarmee heeft ingestemd. En zelfs dan nog, zou deze claim niet bindend zijn voor de ongeborenen.

 

De toekomst behoort vrij te zijn. Overerving en privileges stellen alle kinderen die hier geen voordeel bij hebben, levenslang achter op het handjevol kinderen die hier wel de gouden vruchten van plukt. Als je een voorstander bent van vrijheid en gelijke kansen, dan móet wel tegenstander zijn van overerving en privileges. Meritocratie is het enige systeem dat beide systemen vernietigt. Meritocratie bevrijdt de ongeboren generaties. We kunnen onze kinderen niet veroordelen tot een wereld van onrechtvaardigheid en ongelijkheid. De leiders van vandaag kunnen geen macht hebben over de wereld van morgen.

 

Meritocratie is het enige politieke systeem dat zich richt op onze vrijheid in het heden én in de toekomst.

 

De mens is vrij geboren en toch ligt hij overal in ketenen. – Jean-Jacques Rousseau