Een nieuwe Start

Is onze huidige samenleving werkelijk het beste wat we als intelligente mens kunnen verzinnen? Levert onze maatschappij het hoogste aantal tevreden en gelukkige mensen? Is dit een systeem dat we zonder zorgen voor onze kinderen kunnen achterlaten? Nee, absoluut niet! Zonder er een diepe filosofische analyse op los te laten kunnen we ook zo wel tot de conclusie komen dat er veel mis is met onze samenleving en de manier waarop onze land geregeerd wordt.

 

We zijn verzand in een systeem dat zo uitermate complex is gemaakt, dat geen enkel maatschappelijk systeem meer losgekoppeld kan worden van het ander. Het is onmogelijk om één systeem te veranderen zonder dat dit gevolgen heeft voor andere systemen. Financiële instellingen, verzekeraars, pensioenfondsen, werkgevers- en nemersorganisaties, belastingstelsels en niet te vergeten “de markt” zijn zo intrinsiek verweven met elkaar dat het voor de gewone burger onmogelijk is om dit hele systeem te doorzien of begrijpen. Ook maatschappelijke organisaties, zorginstellingen, jeugdzorg, woningcorporaties, scholen en universiteiten zijn dusdanig ondoorzichtige en ondemocratische instituten dat we als burgers volledig zijn overgeleverd aan de nukken en grillen van hun bestuurders, die vrijwel allemaal een plekje in het “old boys network” hebben.

 

Politici en bestuurders houden elkaar het hand boven het hoofd waardoor het voor buitenstaanders (het gewone volk) onmogelijk is om personen ter verantwoording te roepen of veranderingen af te dwingen. Demonstraties, petities en referenda zullen nooit tot enige onderhandeling leiden. Ook is er geen enkele politieke partij die het lef heeft om het hele systeem aan te pakken. Wanneer gaat iedereen nu eindelijk eens inzien dat onze democratie niets anders dan puur bedrog is!

 

Omdat alle systemen zo afhankelijk van elkaar zijn geworden, hoeft er maar íets mis te gaan en de hele boel ligt plat. We hebben allemaal gezien dat één (opzettelijke?) “huizenmarktcrisis” een kettingreactie teweeg kan brengen die linksom of rechtsom uiteindelijk in ieders privésituatie voelbaar is. Als de basis rot is, dan is elke systeem dat er bovenop gebouwd wordt, ook rot. In plaats van teruggaan naar de basis worden maatregel op maatregel genomen om het systeem in stand te houden en daarmee nog complexer te maken. Dit maakt het hele systeem ook nog eens extreem gevoelig voor fraude, corruptie en nepotisme en het is een kwestie van tijd dat het hele systeem ten onder gaat aan zijn eigen complexiteit.

 

Waar is de RESET knop?

Als je computer hardnekkige kuren vertoont of helemaal vast staat, dan start je hem opnieuw op. Je schakelt hem gewoon uit en weer aan en alles werkt weer naar behoren. Maar wat kunnen we doen als de hele wereld kuren vertoont of alle maatschappelijke of economische systemen vastlopen? Waar is dan de herstart-knop? Waar is de aan/uit- schakelaar of hoe kunnen we de stekker uit het systeem trekken?

 

Zijn dit geen fundamentele vragen die we onszelf in deze tijd zouden moeten stellen? Is het echt niet mogelijk om zaken weer in hun oorspronkelijke staat terug te brengen? Is er geen enkele manier om het Hof van Eden terug te krijgen of om terug te keren naar de Gouden Eeuw van Saturnus? Als er niets is dat in deze wereld teruggedraaid kan worden, als er geen RESET-knoppen in ons systeem zijn ingebouwd, als we niet terug kunnen naar een zeker ‘herstelpunt’ in onze geschiedenis, duidt dit dan niet op een fundamentele ontwerpfout? Of is dit probleem inherent aan de evolutionaire wetmatigheden?

 

Als er geen natuurlijke herstart-mogelijkheid bestaan, kunnen wij als intelligente mensen dan niet een manier verzinnen om deze te creëren? Zodat we onze vergissingen uit het verleden en alle fouten die onze voorouders gemaakt hebben kunnen rechtzetten? Als je met een rationele blik naar de wereld om je heen kijkt, hoe miljarden mensen nog steeds in de middeleeuwen leven wat betreft het beoefenen van hun religie en bijgeloof. Of als je nagaat hoe we ons in het Westen al eeuwenlang volgens één bepaald meester-slaaf systeem laten leven. Dan wordt het toch hoog tijd dat we bepaalde systemen eindelijk eens opnieuw gaan opstarten!

 

Een democratische maatschappij heeft een eigen herstart-functie die we verkiezingen noemen. Een slecht functionerende regering kan weggestemd worden en vervangen worden door een nieuwe regering, met nieuwe ministers en nieuwe ideeën. Het overduidelijke probleem is natuurlijk dat de nieuwe regering exact hetzelfde zal zeggen en doen als de voorgaande. Er verandert niets, omdat de macht achter de troon dezelfde is gebleven. De marionetten zijn vervangen, maar de marionettenspelers achter het gordijn zijn niet vervangen en blijven op dezelfde manier aan de touwtjes trekken. Deze democratische herstart-knop zou in theorie dus moeten werken, maar de praktijk laat iets anders zien. Onze democratische verkiezingen als “reset” functie is dus niet meer dan een onderdeeltje van de democratische illusie.

 

Het evangelische Protestantisme zou nooit een verse herstart kunnen maken, omdat het verkondigt dat de Bijbel het enige zuivere, onfeilbare en eeuwige woord van God is. Daar valt voor hen niets aan te ontkennen, aanpassen of verbeteren. De Islam zegt hetzelfde over de Koran en het Judaïsme over de Thora. De paus zou in theorie de macht hebben om het Katholicisme een nieuwe herstart of herintroductie te geven, maar aangezien de Katholieke Kerk al eeuwenlang beweert de Heilige Waarheid in pacht te hebben, zou het natuurlijk absurd zijn als de paus ineens een scherpe U-bocht zou maken en toegeven dat de Kerk eeuwenlang ongelijk had. Daarom beschikken theocratische regimes over geen enkele herstart-mogelijkheid, waardoor hun talloze en eeuwenlange fouten onmogelijk rechtgezet kunnen worden.

 

Dictatoriale regimes kennen ook al geen herstart-functie omdat geen enkele dictator zal willen toegeven dat hij zich vergist heeft, of zijn macht uit handen wil geven. Dictaturen kunnen enkel hersteld worden als de dictator sterft. Maar helaas staat zijn opvolger dan meestal al klaar. Ook het Sovjet Communisme kende geen herstart-functie omdat dit totalitaire systeem volledig opgesloten zat in een ideologie dat geen enkele eigen fout zou durven toegeven of (h)erkennen.

 

Ook het kapitalistisch systeem kan onmogelijk een herstart beleven omdat dit simpelweg niet wordt toegestaan door de bewakers van dit systeem. Rijke en invloedrijke families blijven hun kapitaal en macht al eeuwenlang generatie op generatie doorgeven. Deze financiële elite, de ware macht achter de schermen, heeft er natuurlijk totaal geen behoefte aan om de huidige systemen te veranderen of herdefiniëren, om de eenvoudige reden dat dit het einde zou kunnen betekenen van hun macht en rijkdom. Iedereen die lid is van deze elitaire club of er op wat voor manier dan ook garen bij spint dat deze groep bestaat, wil elke mogelijke herstart-knop liefst zo diep mogelijk onder de grond begraven, waar niemand hem ooit zal kunnen vinden.

 

De meeste mensen kennen zelf ook geen herstart-mogelijkheid. Zodra hun identiteit zich heeft gevormd, veranderen zij zelden of nooit van geloofssysteem, overtuigingen of de manier waarop ze hun dagelijkse dingen doen. Hoeveel orthodoxe joden, christelijke fundamentalisten of moslims zouden überhaupt in staat zijn om anders te gaan denken of hun visie over hun geloof te veranderen? Zij zijn vanaf hun vroegste jeugd dag in dag uit gehersenspoeld door ouders, priesters of Imams en volgepropt met verzinsels, leugens, vooroordelen en beangstigende verhalen over een alziende, alwetende maar bovenal sadistische, megalomane wraakzuchtige God. Het enige en werkelijke doel van hersenspoelen is het voorkomen dat iemand vroeg of laat ‘van zijn geloof valt’.

 

Maatschappijen, instellingen, bedrijven, banken, godsdiensten, politieke systemen…geen van allen beschikken ze over een mogelijkheid om zichzelf te herstarten of herdefiniëren, om zichzelf vervolgens te corrigeren als na verloop van tijd blijkt dat bepaalde beslissingen of aannames onterecht bleken te zijn. De enige manier om tot fundamentele veranderingen te komen zijn wellicht dan toch gewelddadige revoluties, faillissementen en economische ineenstortingen. Maar is dit wel wat we willen? Zijn dit wel de gewenste of meest efficiënte manieren om dingen te veranderen? Of bestaan er toch andere manieren?

 

We moeten gezamenlijk een systeem tot stand zien te brengen dat nieuwe generaties vrijwaart van de fouten die door ons en onze (voor)ouders gemaakt zijn. Wij kunnen de menselijke evolutie en onze maatschappelijke ontwikkelingen naar ongekende hoogte brengen als we onszelf en onze collectieve gedachten kunnen bevrijden van de leugens en onzin waardoor de mensheid zich sinds het ‘begin der tijden’ heeft laten ketenen. Wij kunnen armoede, corruptie en vriendjespolitiek achter ons laten en een nieuw systeem creëren. Een maatschappelijk systeem dat voorziet in gratis gezondheidzorg en scholing, zekerheid van werk of (basis)inkomen, zekerheid van betaalbare huisvesting, gelijke kansen voor iedereen en maximale vrijheid voor individuele ontplooiing. Dit systeem heet een Meritocratie.

 

Drie nieuwe Wetten om de samenleving opnieuw op te bouwen

Een computer zou na een tijdje volledig onbruikbaar worden als hij niet herstart zou kunnen worden of naar een zeker ‘herstelpunt’ gebracht zou kunnen worden. Het interne geheugen van de computer raakt vol, processen en programma’s gaan elkaar belemmeren waardoor losgeslagen subroutines uiteindelijk de hele processor kapen en het besturingssysteem vervolgens nergens meer op reageert.

 

Soortgelijke processen zullen we overal gaan zien, in alle facetten van onze samenleving, indien er geen herstart-mogelijkheden bestaan. Het enige natuurlijke punt waarop alle processen het tegelijk begeven is de dood. Indien reïncarnatie werkelijk zou bestaan, zou dit een perfect herstart moment kunnen zijn: je begint een heel nieuwe leven en kunt weer met een frisse start beginnen. In de natuur zien we deze cycli terug in de seizoenen. Een boom verliest zijn bladeren, waarna er weer ruimte komt voor nieuwe bloesem en bladeren.

 

De verschillende manieren waarop onze maatschappelijke systemen herstart kunnen worden zijn in feite doodsimpel, maar des te lastiger om ze ook daadwerkelijk te implementeren. Om de meest belangrijke en tevens corrupte systemen ter wereld omver te werpen, hoeven slechts 3 belangrijke kwesties aangepakt te worden:

 

1) Rijkdom

Zolang de rijken steeds rijker worden, zullen zij ook steeds machtiger en invloedrijker worden en zullen er alles aan doen om hun verworven machtsposities te behouden. Alle rijken zullen hun vermogen met alle mogelijke middelen en wetten beschermen zodat zij hun rijkdom en daaraan gekoppelde macht nooit meer zullen verliezen.

 

Een meritocratische overheid die 100% erfbelasting voor alle miljonairs zou invoeren, zou er in één klap voor zorgen dat deze steenrijke families geen stuiver meer kunnen overdragen aan de volgende generatie onderdrukkers. Een dergelijke overheid zou met één simpele wet kunnen voorkomen dat families steeds rijker en machtiger worden en met deze ene wet zou alle rijkdom op aarde keer op keer opnieuw en op een eerlijke manier herverdeeld kunnen worden. Met deze simpele wet zouden aristocrate en dynastieke families met extreme macht en rijkdom (zoals de Rockefellers, Rothschilds, Clintons en Bushes, maar ook monarchieën) niet meer kunnen bestaan. Hun macht en invloed zou in één klap verdwijnen en de wereld zou bevrijd zijn van hun onbegrensde hebzucht.

 

De overgrote meerderheid van mensen op deze Aarde heeft geen enkel bezit en zelfs geen cent om na te laten aan hun kinderen. Slechts een handvol schatrijke families draagt generatie na generatie hun buitensporige vermogen en bezittingen over aan hun erfgenamen en deze families blijven op deze manier een stempel drukken op de hele wereld. Waarom laat de over-over-overgrote meerderheid (bijna alle 7 miljard mensen) dit gewoon gebeuren? Waarom vinden we dit normaal ? Als wij het beste willen voor onze kinderen, kleinkinderen en alle genraties na ons, dan is het beste dat wij kunnen doen ervoor zorgen dat zij geen geboren verliezers zijn in een onrechtvaardig systeem dat is opgezet en in stand gehouden wordt door een klein clubje bevoorrechte en zelfbenoemde winnaars.

 

Wie zou er nou geen voorstander zijn van een dergelijke ‘rijkdom-herverdelings-belasting’? Deze belasting alleen al zou de hele financiële elite binnen no-time omverwerpen en onschadelijk maken. De machtigste mensen op deze aarde worden in één klap weer ‘normale’ mensen. Zo f#cking simpel is het!

 

Maar natuurlijk weten zij dit beter dan wie dan ook. Daarom hebben ze de grootste psychologische oorlog uit de menselijke geschiedenis moeten voeren, om ervoor te zorgen dat mensen een dergelijke wet nooit zullen steunen of doorvoeren. De gemiddelde mens wordt zijn hele leven lang op een zodanige manier bewerkt, dat ze werkelijk denken en geloven dat er niets mis is met het feit dat de rijken steeds rijker worden. Er wordt ons wijsgemaakt dat rijke kapitalisten zelfs nodig zijn om het systeem goed kunnen laten draaien. Er wordt ons vertelt dat iedereen rijk kan worden, als je maar goed studeert en hard werkt. De ‘Amerikaanse Droom’ laat elke Amerikaan denken dat ook zij rijk kunnen worden en, dat als je het niet redt…het dan je eigen schuld is omdat je niet je best gedaan hebt. Als je dit denkt, is het de hoogste tijd om flink wakker geschud te worden. Echt rijk worden lukt je niet met hard werken. Met een goed lopende zaak kunt je wellicht een leuk centje verdienen en als het heel goed gaat, wellicht miljonair worden, maar de rijken waar het hier over gaat zijn de SUPERrijken; de multimiljardairs en koningshuizen met voldoende vermogen en macht om (bij wijze van spreken) complete landen op te kopen.

 

Willen we een eerlijk systeem, een rechtvaardig systeem, een systeem met gelijke kansen voor iedereen, een systeem zonder deze superrijken en -machtigen, dan is er slechts één manier om dit voor elkaar te krijgen: herverdeel het vermogen van eenieder die overlijd binnen de maatschappij waar deze persoon zijn geld aan verdient heeft. Vergelijk het met een soort ‘Algemeen Fonds’ dat we kennen uit het Monopoly spel.

 

Wat is de grootste angst van de gevestigde orde? Uiteraard, dat hun geld en macht hen ontnomen zal worden. Dit is enkel mogelijk met een 100% erfbelasting – de Robin Hood of miljonairs tax. Dit is de meest efficiënte, rechtvaardige en geweldloze oplossing voor de meeste van onze wereldse problemen. Er bestaat zelfs geen andere manier. Dit is de zilveren kogel, het heilige wijwater, de houten spies door het hart waarmee deze bloedzuigende vampiers vernietigd kunnen worden. 100% Erfbelasting is de enige wettelijke, legale en economische mogelijkheid om een gelijke verdeling van kansen en welvaart te garanderen!

 

2) Kinderen

Wereldwijd worden kinderen gehersenspoeld door zowel hun ouders als hun overheden, bewust dan wel onbewust. Hersenspoeling is het mechanisme waardoor het virus van de oude godsdiensten van één generatie op de volgende wordt overgebracht. Hersenspoeling zorgt ervoor dat de ‘normen en waarden’ van de elite permanent in hun wereldmaatschappij zullen blijven heersen.

 

We kunnen de wereld in één keer opnieuw opstarten, door ervoor te zorgen dat deze vorm van hersenspoeling niet meer mag, kan en zal gebeuren. Alle kinderen zouden door de wet beschermd moeten om te voorkomen dat ouders, leraren, priesters of Imams onze kinderen op deze wijze psychologisch verminken. Op scholen zouden kinderen zoveel mogelijk religies moeten leren kennen, evenals atheïsme, a-gnostiek en een gezonde dosis scepsis. Alle religies zouden eerder met kritische blik onderwezen moet worden dan vanuit een ‘respectvol’ oogpunt. In plaats van heilige sprookjes, aannames en openbaringen met respect te behandelen, zouden alle religies kritisch onderzocht en besproken moeten worden op hun tegenstrijdigheden, onwaarheden en onrechtvaardigheden bloot te leggen. Religies zouden in een maatschappij nooit zomaar geaccepteerd moeten worden omdat ze al heel oud zijn of omdat ze al zolang onderdeel uitmaken van een maatschappij.

 

De kinderen zouden moeten leren om kritisch over verschillende politieke en economische systemen na te denken, zonder dat hen ingeprent wordt dat het ene systeem (bijvoorbeeld het democratisch kapitalisme) beter is dat een ander systeem. Elk kind/individu zou voor zichzelf moeten bepalen wat voor hen de meest passende ‘religie’ is of wat het meest rechtvaardige en efficiënte economische systeem is, gebaseerd op theorie, empirisch bewijs, en rationele argumenten. Wie zou er tegen een dergelijk onderwijssysteem zijn, behalve natuurlijk de mensen die niet geloven in gelijke kansen voor iedereen, omdat daarmee hun eigen kansen verkleinen ?

 

Iemand met overtuigende argumenten zou geen weerstand hoeven voelen tegen mensen die hun geloof op de proef stellen. Voor mensen die denken dat zij door middel van besnijdenis ‘hun soort’ mensen vanaf het vroegste begin van hun eigen ‘keurmerk’ moeten voorzien, is in een geciviliseerde maatschappij geen enkele plaats. Deze barbaarse vorm van marteling en kindermishandeling, die op niets anders is gebaseerd dan pure bijgeloof zou in elke moderne samenleving bij de wet verboden moeten zijn omdat het een directe vorm van schending van de mensenrechten is.

 

Het soort mensen dat hun kinderen geestelijk mishandeld en angst aanpraat door ze verhalen te vertellen over hel en verdoemenis en een alziende toornige God zouden hun vergif niet langer onder kinderen mogen verspreiden. Het soort mensen dat verkondigd dat hebzucht door God geoorloofd is terwijl ‘rede de hoer van de duivel is’ zouden deze onzin niet langer als waarheden mogen verkopen.

 

De ‘anti-hersenspoel-wet’ zou tot een grote geestelijke herstart moeten zorgen waardoor de collectieve Geest van de mensheid binnen één generatie gevrijwaard kan zijn van alle religieuze waanzin die wereldwijd al duizenden jaren verkondigd wordt. Er is geen twijfel over mogelijk dat het Abrahamisme en kapitalisme binnen één generatie verdwenen zouden zijn, als onze kinderen op basis van logisch nadenken hun eigen vrije keuzen zouden maken. Wordt het dus niet tijd dat we onze vrije keuze terugeisen en onze fouten uit ons onvolwassen verleden achter ons laten? Wordt het geen tijd dat we achterdocht en vooroordelen op basis van oude boeken en geschriften verruilen voor ware kennis? Niemand verplicht ons om te geloven wat onze voorouders geloofden. Zouden we nog steeds willen geloven dat de aarde plat is of dat de zon om de aarde draait, omdat men ooit niet beter wist?

 

3) De dialectiek

Bij een dialectisch proces wordt uitgegaan van een stelling (de these) en een tegenstelling (de antithese), gevolgd door een samensmelting van de twee; de synthese. Deze synthese dient vervolgens weer als nieuwe maar hogere these die weer wordt ontkent door een hogere antithese. Dit progressieve en nooit eindigende proces is het perfecte herstart-mechanisme.

 

In Freud’s drieledige model van de menselijke psyche welke de id, het ego en het superego omvat, zien we de rudimenten van een dialectisch systeem. Het ‘id’, het primitiefste deel van de psyche, is geobsedeerd door lust en het bevredigen van zijn eigen behoeften, hoe sociaal onaanvaardbaar deze ook mogen zijn.

 

Als we dit de these zouden noemen, dan zou het ‘superego’ de anti-these zijn. Het superego wordt geleid door ethiek, samenhorigheid, onbaatzuchtigheid, geweten, sociale omgang, etc. Het ‘ego’, de pragmatische, rationele bemiddelaar die de werkelijkheid tegemoet treed, levert de synthese die voortkomt uit de tegenstrijdige eisen van het id en het superego.

 

Gedurende onze kinderjaren en vroege adolescentie, naarmate onze ervaringen en kennis groeien, wordt het ego steeds beter in het uitvoeren van zijn dialectische taak. Helaas leven de mensen in het Westen in een dusdanige irrationele maatschappij, die louter gericht is op een continue en directe voldoening van onze behoeften, waardoor het ego teveel gericht is op het id component en deze niet in staat is om tot een evenwichtige balans te komen tussen id en superego. Indien we ons meer bewust zouden zijn van deze principes en een maatschappij zouden creëren die beter aansluit op onze natuurlijke psyche, dan zou de wereld een complete make-over krijgen.

 

Elke religie, instituut, onderneming, bank, instelling, school of  universiteit zou enkel en nadrukkelijk gebaseerd moeten worden op dialectische processen van de menselijke psyche. Dat wil zeggen dat er een krachtig, hartstochtelijk en egoïstisch ‘id’ component moet zijn dat door een even krachtig en hartstochtelijk ‘superego’ component, gedreven door onbaatzuchtigheid, ethiek, sociale verantwoordelijkheid, regelgeving, vermijden van onnodig risico enz. wordt gecompenseerd. Tot slot zou er dan een rationeel synthesecomponent uit voort moeten komen dat over de kennis van beide tegenstrijdige componenten beschikt, en vervolgens de meest rationele strategie ten uitvoer brengt.

 

Als we kijken naar de huidige economische crisis, dan kunnen we duidelijk stellen dat het superego component volledig ontbreekt. Het id component daarentegen, (het geldzuchtige, zelfverrijkende banksysteem) werd door niets tegengewerkt om kon zichzelf bijna onbegrensd verrijken zonder enig respect voor de maatschappij als geheel. Er was geen totaal geen ego component om het id in bedwang te houden waardoor banken wellicht pragmatischer of in elk geval realistischer en verstandiger te werk zouden zijn gegaan. Het ontstaan en verloop van de crisis tot dusver, was daarom totaal onvermijdelijk en elke leek op aarde had dit kunnen zien aankomen.

 

Wij leven met z’n allen in één infantiele, onderontwikkelde en zelfs achterlijke wereldmaatschappij die volledig wordt aangedreven door de onbegrensde zelfzuchtige impulsen van het id. Hierdoor laten we ons telkens weer tot heen en weer slingeren tussen extreme hebzucht (die resulteren in de grote luchtbellen van de economie) en angst (hyperinflaties en wereldwijde faillissementen als gevolg van het uiteenspatten van de luchtbellen).

 

Maar de wereld hoeft er niet per definitie op deze manier uit te zien. Indien we een “Wet van de Dialectiek” zouden toepassen op alle facetten van onze samenleving, waardoor id excessen zich meer en beter zouden laten reguleren door het superego, dan zouden we als mens veel rationeler in het leven staan. Beter in staat om juiste beslissingen te nemen, beter in staat om met allerlei soorten situaties om te gaan en bovenal beter in staat om een vreedzame en rechtvaardige samenleving tot stand te brengen.

 

De huidige economische crisis laat ons duidelijk zien dat de regulerende instanties (die er o.a. voor zouden moeten zorgen dat banken geen onacceptabele risico’s nemen) verre van effectief zijn. Deze instanties, de advocaten van de Duivel, bestaan slechts om de uiterlijke schijn op te houden dat er over de economie gewaakt wordt. Dergelijke instanties zouden geheel transparant moeten zijn en een intrinsiek onderdeel van de overheid/maatschappij moeten zijn. Deze maatschappelijke instanties dienen daadkrachtig en onafhankelijk te zijn en bestuurd te worden door mensen die niet alleen geselecteerd mogen worden op basis van hun kennis, maar evenzeer op standvastigheid en een sterk rechtvaardigheidsgevoel.

 

In een hernieuwde maatschappij is er bovenal de noodzaak van een geheel nieuw element; een soort arbitragecommissie die het dialectisch proces vertegenwoordigt. Deze commissie ziet erop toe dat alle belangrijke beslissingen genomen worden op basis van het dialectische proces. Hierdoor raken natuurlijke dialectische processen een volkomen ingeburgerd principe, met de absolute garantie dat het ons tot hogere en hogere staten van welvaart, vooruitgang, persoonlijke en maatschappelijke vervulling zal leiden.

 

Het Amerikaanse politieke systeem werd ontworpen op basis van “Scheiding der machten” en “Checks and balances”, een controlesysteem dat machtsmisbruik van overheidsinstanties zou moeten voorkomen. Jammer genoeg zijn deze controlemechanismen bij lange na niet toereikend en zouden niet enkel op de politiek van toepassing moeten zijn, maar voor alle facetten van de samenleving, met name het bedrijfsleven, dat blijkbaar veel te veel vingers in de pap heeft.

 

De Amerikanen hebben zich nimmer gerealiseerd dat als een groep rijke en machtige mensen, buiten de politiek paden om, economische en politieke besluitvormingen zouden kunnen beïnvloeden, dat een scheiding van machten, een scheiding van politieke idealen (liberalen, democraten, conservatieven) totaal onbelangrijk zou worden. Deze groep rijke en machtige mensen bestaat wel degelijk en zijn de eigenaren van de grootste banken en corporaties op deze aarde. Door hun enorme financiële spierkracht zijn zij in staat om zich, zij het achter gesloten deuren, indirect invloed uit te oefenen op alle politieke beslissingen. Duizenden lobbyisten die op hun loonlijst staan, hebben de taak om zowel Amerikaanse, Europese als Nederlandse politici te beïnvloeden of soms zelfs om te kopen om er zo voor te zorgen dat wetsvoorstellen (die zij soms zelf hebben opgesteld) worden aangenomen en dat wetsvoorstellen die hun belangen tegenwerken, worden afgekeurd.

 

Thomas Jefferson, derde president van Amerika en mede-opsteller van de Onafhankelijkheidsverklaring in 1776, was één van de weinige personen die zich in zijn tijd heel goed bewust was van het gevaar dat opdoemde. Hij zei: “Ik geloof dat het bankwezen een groter gevaar voor onze vrijheid is dan een vijandig leger. Als Amerikanen het ooit toestaan dat privébanken controle hebben over het monetaire stelsel, zullen de banken en instellingen die rond dit systeem groeien mensen al hun eigendommen ontnemen. Totdat hun kinderen dakloos wakker worden in het land dat hun voorvaderen hebben veroverd.” Hij bleek een vooruitziende blik te hebben! Helaas werd zijn wijsheid en vooruitziende blik destijds volkomen genegeerd.

 

Het merendeel van onze politici zitten in de binnenzakken van bankiers en bedrijven. Het is hun politieke taak om de agenda en belangen van Zionisten, Vrijmetselaars, multinationals en bankwezen te behartigen – en maling te hebben aan het gepeupel dat het enkel aan zichzelf te danken heeft dat hun economie, hun land en hun vrijheid van hen werd afgenomen en uitgebuit.

 

De harde werkelijkheid is nu eenmaal, dat onze gekozen vertegenwoordigers, diegenen die verantwoording horen af te leggen aan de kiezers, geen énkele invloed van betekenis hebben op onze politiek. Het is de extreem rijke, machtige, meedogenloze, ongekozen elite die vanachter het gordijn alle touwtjes in handen heeft. Om een gezond politiek klimaat te behouden, zonder enige vorm van corruptie of machtsverstrengeling, mag onder geen enkel beding een machtsorgaan boven de politiek geplaatst worden. Maar dat is wel wat er gebeurd als je het toestaat dat private banken de economie runnen.

 

Het zou even absurd zijn om het nationale leger te vervangen door een militaire privémacht, deze boven de politiek te plaatsen en de generaals hun eigen gang laten gaan en elke oorlog laten verklaren die zij willen, zonder dat burgers hier enige invloed op hebben. Dus waarom is het banksysteem, de motor van elk economisch systeem, wél in private handen en kunnen zij de hele financiële wereld naar hun hand zetten zonder dat burgers hierin enige zeggenschap hebben? De financiële crisis werd mede veroorzaakt door bankiers die zonder enige moreel besef absurde risico’s aangingen met het geld van goedgelovige burgers, waarvoor zij zelf geen enkele verantwoordelijkheid hoefde af te leggen en waarvoor zij zelf geen enkel risico liepen indien zaken misliepen, maar enorme winsten voor zichzelf konden vergaren als de zaken wel goed liepen.

 

Het is te krankzinnig voor woorden om banken, de pijlers van een economie, in private handen te leggen. Als je het geldspoor volgt kom je er al snel achter wie er het meeste van dit systeem profiteren; de financiële elite, de Zionisten en hooggeplaatste leden van de Vrijmetselaarsloges…uiteraard. Zij voorzagen al lang geleden dat democratie – de zogenaamde stem van het volk – geen enkele bedreiging voor hun macht en rijkdom zou vormen zolang zij controle hadden over de geldstromen. En omdat elke politicus zijn prijs heeft, werd democratie HET systeem voor het ‘vrije Westen’.

 

Een wereldwijd banksysteem in private handen is per definitie anti-democratisch en volledig in strijd met onze menselijke belangen en een gezonde economie dat deze belangen zou moeten ondersteunen.

 

Conclusie

Er zijn dus slechts drie simpele wetten nodig om onze samenleving, of eigenlijk zelfs deze wereld, een compleet nieuwe start te geven:

 

1) De Rijkdom-herverdelingswet. (Miljonairs tax)

2) De Anti-hersenspoelwet. (Geen geloofsindoctrinatie)

3) De Wet van de Dialectiek.

 

Dit zijn de drie wetten van de rede en alleen de irrationele mens, of diegenen die vanuit pure zelfzuchtigheid er alle baat bij hebben dat de wereld blijft zoals deze is, zullen zich tegen deze wetten verzetten.

 

Dit is de enige(!) werkende formule waarmee de financiële elite vernietigd kan worden en een Nieuwe Samenleving, de samenleving van de vrije mens, eindelijk gerealiseerd kan worden. We zijn slechts drie wetten verwijdert van onze vrijheid. Geen enkele politieke partij zal zich inzetten voor deze drie simpele wetten. Daarom zet Nederlanders United! zich in om mensen bewust te maken dat verandering om de hoek staat. Het enige wat we hoeven te doen, is zorgen dat er absolute meerderheid in 2e Kamer vóór deze wetten is. Dit zal alleen gebeuren als we massaal op een (desnoods tijdelijke) partij stemmen die als enige doel heeft, het instellen van deze drie wetten en onze geldcreatie terug in handen van de Staat leggen. Hiervoor heeft ons land kandidaten nodig die zichzelf als vertegenwoordiger van het ontevreden volk willen opwerpen. Integere en intelligente mensen, vrij van hebzucht en afgunst, die zich op de enige werkelijk rationele en effectieve manier willen inzetten voor een betere samenleving. We hebben introverte denkers en extraverte doeners nodig om dit land een andere koers te laten varen. Samen met deze mensen kunnen we de rest van Nederland over de streep trekken om eindelijk eens één front te vormen tegen de gevestigde orde. Eén stem met één gemeenschappelijk doel!