Het nut van politici

Wat zijn eigenlijk de criteria waar een goede politicus aan moet voldoen? Over wat voor relevante kennis en kwaliteiten beschikt de gemiddelde politicus? Hoe wordt iemand politicus? Aan welke politicus van de afgelopen 50 jaar heeft onze maatschappij werkelijk iets goeds te danken? En waarom zou een land enkel geregeerd kunnen worden door politici?

 

Het is de hoogste tijd om onszelf serieus de vraag te stellen waarom we Nederland laten besturen door mensen die zich a) volledig lijken te distantiëren van de “gewone” burgers, b) nooit het Algemeen belang dienen, c) nooit over enige kennis of ervaring beschikken die aansluit bij hun portefeuille en d) vaak nauwe banden hebben met het bedrijfsleven.

 

Feit is, dat geen enkele politicus ooit iets groots gepresteerd of voortgebracht heeft. Alle grootse uitvindingen in de geschiedenis zijn door geleerden, wetenschappers en visionairs gedaan, nooit door politici. Maatschappelijke vooruitgang en revolutionaire ontwikkelingen, in welk tijdperk of in welke cultuur dan ook, zijn altijd te danken geweest aan filosofen, wijsgeren, vrijdenkers en revolutionairen, nooit aan politici. Het enige wat we aan politici te danken hebben zijn armoede, geweld en oorlogen!

 

Terwijl alle andere wetenschappen zijn vooruitgegaan, is het regeren stil blijven staan; het wordt nu nauwelijks beter bedreven dan drie- of vierduizend jaar geleden. – John Adams

 

Wat duurbetaalde managers voor het bedrijfsleven zijn, zijn politici voor ons land. Onder het mom van “hart voor de zaak” zijn de meeste CEO’s en topmanagers hun eigen financiële toekomst aan het veiligstellen. Politici zijn daarin niet anders dan managers. Waar managers enkel bezig zijn met snoeien in de kosten, zo zijn politici enkel bezig met regels en wetten opstellen die linksom of rechtsom de overheid geld besparen en corporaties geld opleveren. Waar managers zonder morele wroeging duizenden mensen ontslaan en op straat zetten, daar draaien politici de geldkraan voor bepaalde bevolkingsgroepen dicht en laten deze mensen aan hun lot over.

 

Het is een volstrekt verkeerde gedachte dat managers noodzakelijk zijn voor een gezonde bedrijfsvoering en dat hun vaak exorbitante salariëring gerechtvaardigd en “marktconform” is. Even verkeerd is de gedachte dat een land enkel door politici bestuurd zou kunnen worden. Als dat wel het geval zou zijn geweest, dan hadden we na 200 jaar Nederlandse politiek al in een paradijs moeten leven!

 

stupid_politiciansUiteindelijk doen politici meer kwaad dan goed. Zoals de Joodse filosofe Hannah Arendt schreef: “Politieke kwesties zijn veel te belangrijk om aan de politici te worden overgelaten”. Het is tijd dat ons land geregeerd wordt door intelligente en bekwame mensen. Slagvaardige mensen die, streng doch rechtvaardig, ons land besturen op basis van een nieuwe grondwet waarin burgerbelang ten alle tijden boven financiële en economische belangen gesteld wordt.

 

Hoe dom onze politici zijn, dat moet je niet eens meer uitleggen, het volstaat ze te citeren. – Gerrit Komrij

 

De moralistische en ideologische fundering van de huidige politiek (die de afgelopen dertig jaar plaats heeft gemaakt voor de economische belangen van lobbyende corporaties), dient vervangen te worden door technocratische en dialectische besluitvorming waarbij we simpelweg kunnen uitgaan van de vraag of iets wel of niet werkt, of dat iets wel of niet het Algemeen belang dient.

 

technocratic_socialism__the_basics_by_valendale-d88fp6pTechnocratie is een organisatorisch systeem, waarbij de beleidsmakers beslissen aan de hand van adviezen van deskundigen op deelterreinen, veelal wetenschappers of ingenieurs. Het beleid wordt aldus uitgetekend na uitgebreide technische, economische en sociale analyses, en de knopen worden doorgehakt op basis van de resultaten van deze analyses, niet op basis van ideologie. Bron: Wikipedia.

Dialectiek is in het algemeen gezegd ofwel een redeneervorm die door middel van het gebruik van tegenstellingen naar waarheid probeert te zoeken, dan wel een metafysica, volgens welke zowel het denken als de wereld verandert c.q. zich ontwikkelt, ten gevolge van tegenstellingen. Bron: Wikipedia

 

In het kort komt het erop neer dat politiek zich niet bezig moet houden met politieke “correctheid”, retoriek, populisme en het begunstigen van specifieke doelgroepen of een (betalende) achterban. Politiek zou enkel moeten gaan over de vraag wat het beste werkt voor de meeste mensen, gebaseerd op onderzoek, analyses en feiten en een continue “feedback” vanuit de bevolking. Als blijkt dat een wet of regeling níet of niet voldoende het Algemeen belang dient, dan zal deze net zolang aangepast of verfijnt dienen te worden totdat dit wel het geval is. Ook dient het Algemeen belang altijd boven corporate belangen gesteld te worden!

 

De heilige drie-eenheid van de Nederlandse politiek -CDA, VVD en PvdA- hebben onze welvaarts- en verzorgingsstaat de afgelopen twee decennia in rap tempo verkwanseld aan corporate belangen. Stuk voor stuk zijn politici gevallen voor de lobbyisten van het grote geld. Met een topfunctie of een commissariaat in het vooruitzicht zullen ze elke wet er doorheen sluizen die hun ‘meester’ maar wenst. Vrijwel alle bewindslieden van de afgelopen kabinetten kenmerkten zich niet alleen door gebrek aan intelligentie en inzicht, maar nog meer aan het ontbreken van een ruggengraat en een moreel kompas.

 

Ook partijen als D66, SP en Groen Links zijn volledig het spoor bijster. Hoewel de PVV zeker niet bang is om af en toe wat spreekwoordelijke knuppels in het islamitische hoenderhok te gooien, blijft het een populistische partij zonder fundering en principes, zonder duidelijk doel of plan en met exact dezelfde neo-liberale instelling als de VVD. Dan zijn er nog een dozijn splinterpartijen die in de marge wat aanrommelen maar nooit enige invloed van betekenis in het parlement zullen krijgen.

 

Voor hun eigen voortbestaan hebben alle grotere partijen elkaar nodig. Ze kunnen vaak niet mét elkaar, maar zeker niet zonder elkaar. Alleen door zich tegen andere partijen af te zetten kunnen ze zich onderscheiden en hierdoor zieltjes onder de bevolking winnen. Om onze zogenaamde democratie in stand te houden dienen burgers de illusie van een vrije keus te hebben. Om deze illusie in stand te houden zijn er dus altijd meerdere partijen nodig. Maar uiteindelijk gaat het er helemaal niet om welke partij de meeste zetels heeft of krijgt. In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken te weten is het totaal niet belangrijk wie uiteindelijk een zeteltje meer of minder heeft. De werkelijke macht ligt namelijk niet bij de partijen ín de blauwe zetels, maar bij de partijen áchter de blauwe zetels.

 

Democracy_dictatorsElke parlementaire democratie is namelijk gedoemd te vervallen in een plutocratie, waarbij de werkelijke macht bij een kleine groep rijke individuen ligt. In tijden van verkiezingscampagnes prediken politici dat stemmen een recht is waar we trots op moeten zijn – dat democratie en vrijheid hand in hand gaan en dat kapitalisme en welvaart synoniemen zijn. Maar steeds minder mensen ervaren dit als waarheid.

 

Nog veel te weinig mensen realiseren zich dat vrijwel alle ministers geselecteerd worden binnen de kamers van vrijmetselaarsloges, rotary en business clubs en de Nyenrode campus. Dit is je reinste vorm van nepotisme, oftewel vriendjespolitiek. Een dergelijke selectieprocedure begint soms al jaren van te voren. Je wordt enkel minister als je ouders geld genoeg hadden om je naar een dure privéschool te sturen, als je pro-Europa bent, pro-Israël bent, als je sterke banden met het bedrijfsleven hebt (of je familie of partner) of als je de karaktertrekken van een gewiekste psychopaat of sociopaat hebt.

 

Daarom worden ministers niet democratisch gekozen, zij worden simpelweg geselecteerd door diegenen wiens belangen zij zullen behartigen. Zelden worden ministers geselecteerd op basis van hun kennis, intelligentie, verdienstelijkheid of integriteit. Om hun onkunde te verbloemen en nare persoonlijkheidstrekken voor de camera te kunnen onderdrukken, krijgt elke minister een gedegen mediatraining waarna ze zonder blikken of blozen elke leugen kunnen verkondigen. Het ergste is dat we allemaal wéten dat politici liegen maar dat we dit normaal zijn gaan vinden. Verdraaien van waarheden is de politieke norm geworden. Het feit dat politici weten dat het volk weet dat ze liegen, maakt de situatie eigenlijk volkomen hopeloos. Wij willen gewoon eerlijke mensen in onze regering en intelligente mensen die zeggen waar het op staat!

 

De meeste politici zijn door mediatraining gevormde sprekende poppen. – Johan Derksen

 

Verdeel_en_heersParlementaire democratie heeft nooit tot doel gehad om de burgers enige macht van betekenis te geven. Een meerpartijenstelsel heeft maar één functie, namelijk: het aloude verdeel-en-heers principe hanteren. De gedachte achter ons meer-partijenstelsel is het vertegenwoordigen van verschillende belangen of belangengroepen. Maar welke verkiezing we van de afgelopen kabinetsperioden ook als voorbeeld nemen, telkens weer werden wij als stemmers met open ogen bij de neus genomen op het moment dat de formatieonderhandelingen van start gingen. Keer op keer blijken alle partijen bereid te zijn om hun idealen te nuanceren, principes te verloochenen, compromissen te sluiten, handreikingen en zelfs een knieval te doen. Alles om maar weer vier jaar te mogen mee-regeren.

 

We weten allemaal dat politiek Den Haag één groot toneelspel is. Dus hoelang willen we nog zo doorgaan met z’n allen? We moeten ons ook serieus de vraag stellen hoelang wij in dit land nog onze eigen volksvertegenwoordiging mogen kiezen. Niemand zal ervan opkijken als Brussel binnen tien jaar besluit om onze regering direct vanuit Brussel aan te stellen. Tot zover onze democratie.

 

Onze parlementaire democratie wekt de illusie dat we kunnen stemmen op een politieke partij die onze persoonlijke belangen behartigd. Maar waarom zouden onze belangen anders zijn dan iemands anders belangen? Zijn er dan mensen die geen behoefte aan zekerheid hebben? Zijn er mensen die geen behoefte aan werk, inkomen en een betaalbaar huis hebben? Zijn er dan mensen die niet om een goede gezondheidszorg geven? Willen we niet allemaal zo lang mogelijk gezond en tevreden blijven? Wensen we niet allemaal het beste voor onze kinderen en kleinkinderen?

 

Op het meest fundamentele niveau van ons bestaan hebben we allemaal exact dezelfde behoeften. Maar retoriek en populisme hebben de feiten naar de achtergrond verdrongen. Op school leren we dat stemmen iets is waar we trots op moeten zijn en dankbaar. We leren dat een democratie de meest ideale staatsvorm zou zijn. Een meerpartijenstelsel zou juist goed zijn, omdat op deze manier iedereen kan stemmen op een partij die voor zijn of haar belangen opkomt. Maar is dit wel zo? En wat is er eerlijk aan een systeem waarbij 51% van de bevolking in theorie de wetten voorschrijft aan de overige 49%? Is een dictatuur van de meerderheid slechter of minder slecht dan één dictator? En wat is er eerlijk aan een systeem waar de on-democratische markt uiteindelijk het politieke beleid bepaalt?

 

Democratische politiek is de kunst om het volk wijs te maken dat het regeert. – Louis Latzarus

 

Niet alleen zal stemmen de huidige politieke koers ook maar íets doen wijzigen, het houdt eveneens dit achterhaalde en corruptiegevoelige systeem in stand. En nu we steeds strakker aan de leiband van Europa hangen wordt onze inspraak met de dag minder. Beetje bij beetje verliezen we onze soevereiniteit aan de financiële elite en hun multinationals. De lange termijn visie door en voor Europa ligt al lang op papier vast en geen stembiljet, referendum of demonstratie kan daar verandering in brengen, tenzij we met z’n allen gaan inzien dat we eenvoudig met het huidige systeem kunnen breken. Maar dit kan alleen met voldoende draagvlak vanuit de Nederlandse bevolking. Het is daarom noodzakelijk dat alle Nederlanders weten wat er werkelijk speelt, wie de touwtjes werkelijk in handen hebben en wat we kunnen doen om het tij te keren.

 

Een meerpartijenstelsel regeert per definitie nooit in het belang van het volk als geheel, maar slechts in het belang van een selecte groep. Als één van de huidige politieke partijen een democratische verkiezing wint op basis van het meeste aantal stemmen, regeert deze partij dan in het belang van het gehele volk, of enkel in het belang van hun partijleden en achterban, hun lobbyisten en slechts een deel van de bevolking dat op die partij gestemd heeft? Is dit werkelijk het “beste” en meest rechtvaardige systeem dat er ooit verzonnen is? NEE, absoluut niet!

 

Er bestaat wel degelijk een systeem dat bedoeld is om het Algemeen belang te dienen. Een systeem dat het beste uit alle bestaande systemen samenvoegt en alle ongewenste elementen achterwege laat. Een systeem waarin ministers enkel op basis van hun bewezen kennis, ervaring en verdienstelijkheid via een directe vorm van democratie gekozen worden en op dezelfde manier ook weer –zonder enige compensatie- afgezet kunnen worden als ze niet naar behoren functioneren. Een systeem dat de nadruk legt op individuele ontwikkeling omdat enkel gezonde, intelligente en tevreden mensen een gezonde, intelligente en vreedzame samenleving kunnen vormen. Een systeem waarbinnen geldcreatie niet meer in handen is van private banken. Een systeem dat iedereen een gelijke kans geeft en waar niemand meer buiten de boot hoeft te vallen.

 

Democratie_vs_Meritocratie

 

Dit systeem heet een Meritocratische Democratie, in het kort ook wel Meritocratie genoemd. In de komende artikelen zullen wij uitleggen wat een Meritocratie is en waarom dit het enige en tevens meest rechtvaardige systeem is dat een einde zal maken aan de dictatuur van het democratisch neo-liberale kapitalisme. Een systeem dat het definitieve einde zal betekenen van de heersende financiële elite.